O chorobie stwardnienia rozsianego - leczenie i grupa ryzyka

enia rozsianego jest badanie rezonansem magnetycznym. Pozwala on stwierdzić zaistnienie pierwszych zmian demielinizacyjnych w mózgu. Poza tym podczas diagnostyki i leczenia stwardnienia rozsianego wykonywanego są badania krwi. Ich

Dodane: 01-03-2017 05:47
O chorobie stwardnienia rozsianego - leczenie i grupa ryzyka

Badania krwi przy leczeniu stwardnienia rozsianego

Diagnostyka stwardnienia rozsianego bywa bardzo długa. Podstawowym badaniem wykonywanym podczas diagnostyki stwardnienia rozsianego jest badanie rezonansem magnetycznym. Pozwala on stwierdzić zaistnienie pierwszych zmian demielinizacyjnych w mózgu. Poza tym podczas diagnostyki i leczenia stwardnienia rozsianego wykonywanego są badania krwi. Ich fachowa interpretacja pozwala ocenić stan zdrowia osoby chorej na stwardnienie rozsiane.

Poza tym będzie ona musiała regularnie odbywać wizyty u neurologa podczas których będzie on przeprowadzał badania kontrolne i rozmowy z pacjentem. Pozwolą one na dokonanie pełnej oceny stany zdrowia pacjenta i wdrożenie odpowiedniej terapii. Powinna ona pozwalać na kontrolowanie przebiegu choroby.


Koszty leczenia stwardnienia rozsianego

Osoby chore na stwardnienie rozsiane mogą brać udział w różnych programach leczenia. Jedne z nich przeznaczone są dla osób, które znajdują się jeszcze na etapie diagnostyki, a inne dla osób poważniej chorujących. Trzeba przyznać, że koszty leczenia stwardnienia rozsianego są dosyć wysokie, jednak można liczyć na refundację przynajmniej części kosztów związanych z leczeniem stwardnienia rozsianego, a poza tym można korzystać z różnych sposobów leczenia tej choroby.

Dzięki temu osoby chore na stwardnienie rozsiane mogą przez długi okres czasu pozostawać w miarę dobrym zdrowiu. Uczestnicząc we właściwym programie leczenia mogą pozostawać aktywne i zapominać na co dzień o chorobie co na pewno pomoże w zapobieganiu jej rozwojowi.


Kryteria rozpoznawania SM - Wikipedia

Z uwagi na bogatą symptomatologię stwardnienia rozsianego brak jest swoistego testu, badania laboratoryjnego czy neuroobrazowego, które mogłoby pozwolić na jednoznaczne postawienie diagnozy. Jednocześnie wraz z postępem w leczeniu modyfikującym przebieg choroby konieczne stało się sprecyzowanie schematów diagnostycznych pozwalających na wczesne postawienie diagnozy i wdrożenie stosownej terapii.

Pierwsze przyjęte kryteria opublikowano w 1965 roku na podstawie prac Panel on the Evaluation of Experimental Trials of therapy in Multiple Sclerosis pod kierunkiem George'a A. Schumachera. Zawarta w nich konieczność udowodnienia rozsiania objawów choroby w czasie i przestrzeni oraz zastrzeżenie wykluczenia innych możliwych i lepiej tłumaczących objawy przyczyn choroby, stanowią podstawę kolejnych zaleceń diagnostycznych i obowiązują do dziś.

Opublikowane w 1983 roku kryteria Posera opierały się przede wszystkim na analizie przebiegu występowania kolejnych rzutów. Najważniejszym badaniem dodatkowym było badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Na tej podstawie pacjentów można było zakwalifikować do jednej z pięciu grup:

Klinicznie pewne SM (wystąpienie dwóch rzutów choroby z objawami z dwóch ognisk)
Wsparte badaniami laboratoryjnymi pewne SM
Klinicznie prawdopodobne SM
Poparte laboratoryjnie prawdopodobne SM
Nie SM

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Kryteria_McDonalda



© 2019 http://to.kalisz.pl/